
تفاوت Quick Format و Full Format روی اطلاعات هارد
تفاوت Quick Format و Full Format روی اطلاعات هارد-بسیاری از کاربران هنگام مدیریت حافظه، با گزینههای فرمت کردن در ویندوز برخورد میکنند. ویندوز دو روش Quick Format (فرمت سریع) و Full Format (فرمت کامل) را برای آمادهسازی درایوها ارائه میدهد. انتخاب بین این دو روش، تاثیر مستقیمی بر ساختار فایلها و شانس بازیابی آنها میگذارد. اگر اطلاعات هارد برای شما اهمیت حیاتی دارد، شناخت تفاوتهای فنی این دو روش به شما کمک میکند تا از تصمیمات اشتباه جلوگیری کنید.
عملکرد فنی Quick Format
گزینه Quick Format در کمترین زمان، فضای هارد را برای استفاده دوباره آماده میکند. در این روش، سیستمعامل فقط «فهرست فایلها» (File System Index) را پاک میکند. این فهرست، آدرس فایلها را به سیستم نشان میدهد. وقتی ویندوز این فهرست را حذف میکند، سیستم فضای هارد را «خالی» فرض میکند.
با این حال، دادههای اصلی همچنان روی پلاترهای هارد باقی میمانند. سیستمعامل فقط دسترسی شما را به آنها قطع میکند. به همین دلیل، متخصصان ریکاوری در شرایطی که کاربر داده جدیدی روی هارد ذخیره نکند، شانس بالایی برای بازگرداندن فایلها دارند.
عملکرد فنی Full Format
گزینه Full Format عملکردی متفاوت و عمیقتر دارد. سیستمعامل در این روش، علاوه بر حذف فهرست فایلها، تمام بخشهای دیسک را برای یافتن «سکتورهای خراب» (Bad Sectors) جستجو میکند. در سیستمهای جدید، این روش سلامت کل فضای دیسک را ارزیابی میکند.
این فرآیند، دسترسی به دادههای قبلی را دشوارتر میکند. با این حال، حتی در Full Format نیز دادههای اصلی تا زمانی که «بازنویسی» (Overwrite) نشوند، در لایههای زیرین باقی میمانند. اگر هارد شما سلامت فیزیکی داشته باشد، کارشناسان بازیابی اطلاعات گاهی میتوانند دادهها را حتی پس از این نوع فرمت نیز استخراج کنند.
چرا بازیابی اطلاعات بعد از فرمت ممکن است؟
ساختار ذخیرهسازی دادهها در هارد دیسکها به گونهای است که حذف فهرست فایلها، دادههای اصلی را نابود نمیکند. وقتی شما فرمان فرمت را صادر میکنید، سیستم فقط برچسب «خالی» را به فضای هارد میزند. دادههای باینری (صفر و یک) هنوز روی بدنه دیسک حضور دارند.
بزرگترین خطر در این شرایط، «بازنویسی» است. اگر بعد از فرمت، فایلهای جدیدی روی هارد کپی کنید، سیستمعامل روی دادههای قبلی مینویسد. این کار شانس بازیابی را برای همیشه از بین میبرد. به همین دلیل، جدا کردن سریع هارد از سیستم، بهترین اقدام بعد از فرمت اشتباه است.
تاثیر برند هارد در فرآیند ریکاوری
هر برند تولیدکننده هارد، فرمور (Firmware) و کنترلر مخصوص خود را دارد. این تفاوتهای سختافزاری باعث میشود که رفتار هارد در مواجهه با فرمت یا خرابیهای منطقی متفاوت باشد. مهندسان ریکاوری برای هر برند، پروتکلهای خاصی را اجرا میکنند. برای مثال، بازیابی اطلاعات هارد وسترن دیجیتال با هارد سیگیت به دلیل تفاوت در ساختار داخلی، روشهای کاملاً مجزایی دارد.
شما برای مشاهده خدمات تخصصی بازیابی اطلاعات، میتوانید به صفحه اصلی بازیابی اطلاعات هارد مراجعه کنید.
دسترسی به خدمات ریکاوری بر اساس برند
اگر قصد دارید اطلاعات تخصصی مربوط به مدل و برند دستگاه خود را بررسی کنید، از فهرست زیر استفاده کنید:
- ریکاوری هارد وسترن دیجیتال
- ریکاوری هارد سیگیت
- ریکاوری هارد ایدیتا
- ریکاوری هارد ترنسند
- ریکاوری هارد توشیبا
- ریکاوری هارد سیلیکن پاور
- ریکاوری هارد سامسونگ
- ریکاوری هارد اپیسر
نتیجهگیری
فرمت کردن هارد به معنی نابودی قطعی اطلاعات نیست. Quick Format فقط فهرست دسترسی را پاک میکند و Full Format علاوه بر آن، سلامت سکتورهای دیسک را میسنجد. در هر دو حالت، اگر از ثبت اطلاعات جدید جلوگیری کنید، شانس بازیابی دادهها وجود دارد. پیشنهاد میکنیم در صورت فرمت ناخواسته، هارد را سریعاً از سیستم جدا کنید تا متخصصان بازیابی اطلاعات هارد سلامت ساختار دادههای شما را بررسی کنند.